Pragma: een app met één doel per dag
Het begon, zoals wel vaker, met een patroon dat ik bij mezelf herkende. Elk kwartaal hetzelfde ritueel: targets bepalen. En elk kwartaal dezelfde verlamming. Niet omdat ik geen ideeën had. Integendeel. Ik wou álles aanpakken. En eindigde met niks.
Het probleem dat ik niet kon wegorganiseren
Mijn telefoon stond vol met todo-apps. Notion, Todoist, Apple Reminders. Mijn browser had constant tabbladen open met projectmanagement-tools. En toch voelde ik me vaker overweldigd dan productief.
Het probleem was niet dat ik te weinig deed. Het probleem was dat ik te veel wou doen.
Vijf doelen tegelijk. Energie verdeeld over allemaal. En aan het einde van het kwartaal: nul voltooide ambities in plaats van één gerealiseerde. Dat frustreerde me. Niet de grote, dramatische frustratie. Maar die stille, terugkerende teleurstelling die me elke keer weer trof wanneer ik keek naar wat ik eigenlijk had bereikt.
De vraag die bleef hangen
Tijdens een coachingsessie stelde iemand me een simpele vraag: "Wat is het ene ding dat er echt toe doet?"
Niet: wat zijn de tien dingen die je zou kunnen doen. Niet: wat staat er allemaal op je lijst. Maar: wat is dat éne ding.
Ik had geen antwoord. En dat zei genoeg.
Wat ik nodig had was geen betere todo-app. Wat ik nodig had was een systeem dat me dwong om te kiezen. Eén doel. Eén actie per dag. En een manier om mezelf niet te kunnen voorliegen over of ik het ook echt deed.
Van frustratie naar code
De eerste versie van Pragma kwam redelijk snel in elkaar. SwiftUI voor de interface, een simpele datastructuur voor doelen en taken. Het kernidee was radicaal in zijn eenvoud: maximaal één taak per dag. Geen eindeloze lijsten. Geen parallelle projecten. Eén ding.
De ochtend check-in kostte dertig seconden: wat is je ene ding vandaag? De avondreflectie twee minuten: heb je het gedaan, wat ging goed, wat kan beter. Meer niet.
Maar "het werkt" is nog niet hetzelfde als "het werkt goed".
De functies die pas later kwamen
Het contributiegrid was een toevoeging waar ik lang over twijfelde. Een GitHub-achtige visualisatie van 365 dagen. Groen voor voltooide taken. Rood voor gemiste. Het maakte je voortgang zichtbaar, maar ook je gaten.
Wat ik niet had verwacht was hoe motiverend die visuele feedback zou zijn. Niet de streaks zelf, maar het patroon dat zichtbaar werd. Na een maand zag ik wanneer ik productief was. Na twee maanden welke dagen structureel moeilijk waren.
Een tweede toevoeging was het comeback-systeem. De meeste productiviteitsapps behandelen een gemiste dag als falen. Een rode melding. Een beschuldigende toon. Pragma doet het anders. Twee dagen niet ingecheckt? Geen schuldgevoel. Enkel: "We missen je. Klaar om terug te komen?"
Die compassie was bewust. Ik weet hoe mijn innerlijke criticus werkt. Die heeft geen extra munitie nodig.
De brief die verschijnt wanneer je het nodig hebt
Het meest persoonlijke onderdeel is de brief aan jezelf. Tijdens de onboarding schrijf je waarom je dit doel wil bereiken. Wat het voor je betekent. Die brief verschijnt op cruciale momenten: halverwege je reis, bij een streak in gevaar, tijdens een comeback na een moeilijke periode.
Het is geen formaliteit. Het is een herinnering aan je eigen waarom. Geschreven door de versie van jezelf die nog vol motivatie zat.
Wat het nu doet
Pragma v1.0 draait als een native macOS-app. Gebouwd in Swift met SwiftUI, voor macOS Ventura en nieuwer. De features waar ik het meest tevreden mee ben:
- Eén hoofddoel met deadline, opgedeeld in weekdoelen
- Dagelijkse ochtend check-in en avondreflectie
- Streak tracking met visuele motivatie
- Contributiegrid voor 365 dagen
- Comeback-systeem zonder schuldgevoel
- Optionele Pomodoro-timer met Do Not Disturb
- Google Agenda-synchronisatie voor check-ins
Alles draait lokaal. Geen externe servers. De architectuur is bewust simpel gehouden. Net genoeg structuur om te werken, niet meer.
De les erachter
Achteraf gezien zit de waarde niet enkel in de app zelf. Het zit in wat ik moest accepteren om hem te bouwen. Dat ik niet vijf doelen tegelijk kan najagen. Dat focus een dagelijkse keuze is, geen eenmalige beslissing. Dat een gemiste dag geen falen is, maar data.
Marcus Aurelius schreef dat we de obstakels op ons pad kunnen zien als de weg zelf. Mijn neiging om te veel te willen was het obstakel. Pragma was mijn manier om er doorheen te werken.